Spilakort og innlend netspilun til að taka á spilavanda

Vegna umfjöllunar um spilakassa og spilavanda telja eigendur Íslandsspila rétt að benda á þær leiðir sem fyrirtækið hefur lagt til í þessum efnum.

Víða er fullyrt að lausnin á spilavanda einstaklinga sé að banna spilakassa. Freistingarnar verða samt áfram til staðar, ekki síst á erlendum spilasíðum. Netspilun, íþróttaveðmál og getraunir eru ekkert á förum heldur þvert á móti.

Fyrirtækin tvö sem reka spilakassa hér á landi, Íslandsspil og Happdrætti Háskóla Íslands, hafa lengi styrkt meðferð þeirra sem eiga við alvarlegan spilavanda að stríða. En það er hægt að gera meira.

Íslandsspil hafa talað fyrir því að fara sömu leið og hin Norðurlöndin, að tekið verði upp aðgangskort sem hjálpar fólki í spilavanda að takmarka spilaútgjöld. Um er að ræða spilakort sem allir þurfa að hafa til að geta tekið þátt í peningaspilum. Það nýtist til að halda fjárhæð spilunar innan ákveðinna marka sem spilarinn ákveður fyrirfram og getur ekki breytt strax. Hann getur líka lokað fyrir aðganginn. Samtök áhugafólks um spilafíkn hafa mælt með upptöku á slíku spilakorti.

En Íslandsspil geta ekki byrjað með spilakort eitt og sér. Slíkt kort virkar ekki nema það nái yfir öll peningaspil, einnig löglega innlenda netspilun. Það þarf því líka að ná til spilakassa Happdrættis Háskóla Íslands, lottó og getrauna. Þannig virkar þetta á hinum Norðurlöndunum og ekkert því til fyrirstöðu að svo verði hér á landi.

Miðað við reynsluna á Norðurlöndunum er viðbúið að tekjur af spilakössum muni minnka verulega við upptöku spilakorta. Æskilegt er því að sameina þau tvö fyrirtæki sem reka spilakassa hér á landi. Þannig getur lægri rekstrarkostnaður mildað tekjutapið. Að öðrum kosti standa þessi þrjú mannúðar- og líknarsamtök innan Íslandsspila áfram í samkeppni við ríkisrekið spilafyrirtæki sem ráðstafar hagnaðinum í byggingaframkvæmdir fyrir Háskóla Íslands.

Innlend netspilun í staðinn fyrir erlenda

Samkvæmt gagnaöflunarfyrirtækinu H2 Gambling Capital eru rúmlega 150 erlendar netspilasíður í boði hér á landi. Vinsælustu leikir þeirra eru spilakassar og 45% af allri netspiluninni fer fram í snjallsímum og spjaldtölvum. Árið 2019 spiluðu Íslendingar fyrir 4,5 milljarða króna á tíu vinsælustu erlendu netspilasíðunum. Þetta er svipuð velta og hjá Íslenskri getspá/Lottó. Þá kom nýlega fram að Íslenskar getraunir telja sig tapa 600 milljónum króna á ári til erlendra íþróttaveðmálasíðna.

Erlend netleikjafyrirtæki skila engum tekjum til mannúðar,- íþrótta- eða hjálparstarfs á Íslandi. Þessari þróun má snúa við með því að bjóða upp á innlenda netspilun. Sú leið hefur verið farin á hinum Norðurlöndunum með afar góðum árangri. Innlendir netleikir í hverju landi fyrir sig hafa fengið mjög góðar viðtökur og tekjurnar verða eftir innanlands. Spilakortin taka einnig til þessara innlendu netleikja og þannig skapast heildstætt umhverfi til að hjálpa þeim sem eiga í spilavanda.

Breytingar í þessa veru hafa verið ræddar við opinbera aðila á undanförnum árum. Til þessa hefur lítið þokast. Löngu tímabært er að ráðast í nútímavæðingu þessa markaðar. Þær aðgerðir þurfa að eiga sér stað með nánu samstarfi dómsmálaráðuneytisins og allra þeirra samtaka og stofnana sem starfrækja peningaspil.

Við sem stöndum að Íslandsspilum höfum mikla trú á þeirri lausn sem lýst er hér á undan og farin hefur verið á hinum Norðurlöndunum. Næsta skref í þessari vegferð er að taka samtalið með dómsmálaráðherra og vonumst við til að það verði sem fyrst.

f.h. Rauða krossins á Íslandi, Sveinn Kristinsson formaður
f.h. SÁÁ, Arnþór Jónsson formaður
f.h. Slysavarnafélagsins Landsbjargar, Þór Þorsteinsson formaður